"...Bir gün kaldığın yerden başlayacaksın
Biri seni bulacak!
Önce korkacaksın eski acılara yakalanmaktan
Biraz ürkeceksin!
Ne kadar dirensen de nafile...
İnsansın sonuçta,
seveceksin...
Eski acılara bakıp da küsme sevdalara
Gâvura kızıp da oruç bozulmaz.
Sök at kafandan acabaları...
Bir kemik aynı yerden iki defa kırılmaz..."
Can Yücel'in muhteşem şiiri...
"Bu şiiri, kimbilir niye, kimbilir ne zaman, kimbilir nerede yazıp koymuşum bu kitabın içine... Bugün, tam da şimdi bulmak için olmalı... Mutlaka..." diye yazmışın Sevgili Mehtap. Ben sana bir neden daha söyliyeyim. Hayatımın bu döneminde sen ne yaptığının hiç farkında olmasan da, satırlarınla hatırıma getirip bana unutmamam gereken bir gerçeği Can Yücelce bir kelimeler mucizesiyle yüzüme vurmak için...
Son iki buçuk yıllık hayatımın neredeyse tüm ritmini tutan bu sayfalara bu şiirin de muhakkak girmesi gerektiğini hissettim. Ondan yazıyorum bu satırları. Tüm keyiflerimin, acılarımın, mutluluklarımın, hüzünlerimin, kazançlarımın, kayıplarımın, sevinçlerimin, gözyaşlarımın anlık izdüşümleriyle dolu bu satırlar... Geri dönüp okudukça nasıl da hüzünleniyor ama bir yandan da nasıl da keyifleniyorum. Hep isteyip de tutamadığım bir günlüğün parçası gibi her yazı...
İşte Can Yücel'in, benim asla anlatmayı beceremeyeceğim çarpıcılıktaki bu şiiri de bugünümün tarihine bir not olsun! Kimbilir aylar, yıllar sonra hangi gün, hangi duygularla dönüp yeniden okuyacağım, o an neler hissedeceğim, nerede ve kimlerle olacağım?
Kimbilir...